pulp fiction

Είκοσι ένα  χρόνια μετά την πρεμιέρα της, αρχικά, αμφιλεγόμενης ταινίας Pulp Fiction, η γυναίκα που κρυβόταν πίσω από τα ρούχα των πρωταγωνιστών μιλά για την έμπνευσή της. Και τα όσα αποκαλύπτει έχουν ενδιαφέρον.

Η Betsy Heimann είναι σχεδιάστρια κοστουμιών που συνεργάστηκε με τον Tarantino πρώτη φορά το 1992 για την ταινία Resevoir Dogs. Αναπολώντας την πρώτη τους συνάντηση περιγράφει τον Tarantino ενθουσιασμένο και ευγνώμονα για τη συνεργασία τους, μιας και εκείνος ακόμη τότε δεν είχε καταξιωθεί, ενώ η ίδια είχε κάποιες συνεργασίες στο βιογραφικό της. Η σημαντικότερη συνεργασία τους, όμως, έγινε στο Pulp Fiction, όταν η Heimann έφτιαξε τα ρούχα για τους πρωταγωνιστές που άφησαν ιστορία. Ας δούμε 6 πράγματα που δεν ξέραμε και η ίδια αποκάλυψε για την δική της οπτική των χαρακτήρων και των ρούχων.

#1. Η Mia Wallace Ήταν Reservoir Dog

mia-wallace3

“Η Mia σε αυτό το ρόλο, ήταν ουσιαστικά ένα cool έως κακό κορίτσι, παντρεμένο με έναν gangster που την απομόνωνε και την προστάτευε από το όλο ‘παιχνίδι’.”, είπε η Heimann, προσθέτοντας ότι αυτό που θέλησε η ίδια να κάνει ήταν να καταρρίψει, σχεδόν, αυτό τον χαρακτήρα, λέγοντας στον Tarantino την ιδέα της ότι επρόκειτο, ουσιαστικά για ένα θηλυκό Resevoir Dog. Και έτσι εμπνεύστηκε για τα ρούχα της Mia.

#2. Oι Jules και Vincent Ήταν Επίσης Reservoir Dogs

6a00d83451b54369e20120a5a20f09970c-800wi

Μιας και μαζί δημιούργησαν ολοκληρωτικά τους χαρακτήρες, η Betsy δήλωσε στον Tarantino την οπτική της για τον Jules και τον Vincent που ήταν, επίσης, Resevoir Dogs. “Ήθελα έναν πολύ κοντό γιακά, πολύ σφιχτό κοστούμι για τον Sam Jackson γιατί ο Jules ήταν σαν ιεροκήρυκας. Και για τον John ως Vincent ήθελα ένα λινό, τσαλακωμένο κοστούμι, γιατί ήταν ένα χάος με τα μακριά του μαλλιά και τα σκουλαρίκια, οπότε ήθελα και το ντύσιμό του να είναι ίδιο με αυτό που φορούσε όταν κοιμόταν. Πιστεύω ότι ο λόγος για τον οποίο τα ντυσίματα του Resevoir Dogs ήταν τόσο δημοφιλή είναι το ότι ήταν δύσκολο να αντιγραφούν, αφού ο καθένας από αυτά τα άτομα είχε διαφορετική σιλουέτα και τον δικό του σωματότυπο.” είπε η Heimann.

#3. H Mia δεν ακολουθούσε τις τάσεις της εποχής

AP OSCARS BEST FILM A FILE USA

Το μικρό budget που είχαν για την ταινία, δυσκόλεψε την Betsy να βρει το κατάλληλο ύψος παντελονιού για την Uma. Κάπως έτσι αποφάσισαν να κόψουν το παντελόνι που είχαν, παρόλο που τα σκισμένα παντελόνια δεν ήταν και τόσο στην μόδα εκείνη την περίοδο. Παρόλα αυτά μετά την ταινία, η μόδα αυτή επανήλθε. Η αντισυμβατικότητα του styling της Uma φάνηκε και στη σκηνή που άνοιξε το πουκάμισό της, και φορούσε ένα bandeau σε print μπαντάνας, που θύμιζε τoν κόμπο bolo του Vincent. “Ούτε αυτό ήταν στην μόδα τότε.” επιβεβαίωσε η Heimann.

#4. Παρ’ όλ’ αυτά, η Mia φορούσε παπούτσια Chanel

1145911

“Ήθελα να δείξω ότι είχε λεφτά.” είπε η Betsy για την επιλογή των χρυσών Chanel slippers που φόρεσε στην Uma. “Πήρα τηλέφωνο στην Chanel και είπα ‘Μήπως υπάρχει περίπτωση να έχετε ένα ζευγάρι flat παπούτσια μπαλέτου;’ και μόλις είπα το νούμερο της μου είπαν ‘Ναι’. Δεν πλήρωσα τίποτα γιατί ήταν δείγμα.” συνέχισε περιγράφοντας το παρασκήνιο αυτής της επιλογής.

#5. Old School καταστήματα και Δερμάτινα από το Schott

1145913

Η bolo γραβάτα του Vincent και το vintage jean από πολυεστέρα, αγοράστηκαν από το Kenny’s Western Wear, ένα μαγαζί στο Valley που πλέον έχει κλείσει. Και όταν ο Tarantino ζήτησε ένα δερμάτινο μπουφάν για τον Butch, οι δρόμοι οδήγησαν στο Schott, όπου κατασκευάζονταν jackets από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. “Δεν υπήρχε τίποτα fashion σε όλο αυτό.” παραδέχεται η Heimann.

#6. Ta Μanga έφεραν έμπνευση

1145934 (1)

“Βλέπαμε Manga cartoon με τον Quentin και εγώ κόλλησα με το Speed-Racer t-shirt. Όταν είπα στον Tarantino ότι ήταν ένα φανταστικό t-shirt και μου απάντησε ότι είχε ένα ίδιο, αποφασίσαμε να το χρησιμοποιήσουμε στον χαρακτήρα του  Eric Stoltz. Ο Eric ήταν αυτός ο χαρακτήρας που δεν έβγαινε ποτέ από το σπίτι, όλοι ερχόντουσαν σε αυτόν, και δεν αποχωριζόταν ποτέ την ρόμπα του” θυμάται η Betsy. Μάλιστα αυτή η ρόμπα όταν την αγόρασαν από ένα thrift shop, ήταν κόκκινη, όμως για κάποιο λόγο η Heimann επέμενε πως έπρεπε να έχει ένα τελείως διαφορετικό, βρώμικο γκρι χρώμα, όπως και έγινε τελικά.

No more articles