Στον κόσμο της μόδας, που έχει και μία αρκετά επιφανειακή διάσταση, είσαι όπου κάθεσαι. Και αν το κάθε show κρύβει από πίσω τεράστια παραγωγή, η διάταξη των καθισμάτων των καλεσμένων είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, μελετημένη.

Και ενώ ο τρόπος που στήνεται το front row βρίσκεται υπό συνεχή εξέταση, ένα πράγμα που δεν αλλάζει σχεδόν ποτέ είναι πως όσο πιο σημαντικός είσαι, τόσο πιο κοντά βρίσκεσαι στη δράση. Και λέω σχεδόν, διότι σήμερα έχουν ανατραπεί εντελώς τα κριτίρια: στα 60s θα έβλεπες στη πρώτη σειρα την Diana Vreeland, σήμερα την Kim Kardashian. Η απόδειξη; Δεν παίζει ρόλο το τί είδους επίδραση έχεις στον κόσμο, αλλά το πόση.

“Είναι μια λεπτή διαδικασία που ένα λάθος μπορεί να αποτελέσει αδίκημα. Το ποιος θα κάτσει στην πρώτη και ποιος στη δεύτερη σειρά, είναι κάτι απίστευτα σημαντικό, όπως επίσης και το ποιος θα κάτσει δίπλα σε ποιον.” τονίζουν οι Ash και Ella, συνιδρυτές του Drop PR- της εταιρείας δημιοσίων σχέσεων με συνεργασίες στη μόδα όπως των Nasin Mazhar, Bobby Abley, Liam Hodges και Ashley Williams. Φυσικά, για να κάνει κανείς αυτή τη δουλεία πρέπει να είναι πολύ καλός γνώστης της βιομηχανίας της μόδας. “Σημαντικοί στη μόδα δεν είναι μόνο οι συντάκτες, οι αγοραστές και οι διασημότητες, αλλά και οι χορηγοί, οι συνεργάτες, τα πρακτορεία, οι συμβούλοι, ακόμα και οι φίλοι και η οικογένεια ενός σχεδιαστή”, τονίζουν.

Η ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Μέχρι πριν λίγα χρόνια, η πρώτη σειρά αφορούσε αποκλειστικά τους σημαντικότερους συντάκτες μόδας- από την Alexandra Shulman και τη Suzy Menkes της Vogue, τον Tim Blaks του BoF, του Dylan Jones του GQ- και κάποιους πολύ σημαντικούς διάσημους. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή τάξη, τις τελευταίες σεζόν το front row έχει αρχίσει να μετατοπίζει τις υποταγές του προς ένα πιο δημοκρατικό σκεπτικό, το οποίο είναι αρκετά επηρεασμένο από τη σύγχρονη πραγματικότητα (βλ. επιρροή που έχει κάποιος στα social media).

“Στην πρώτη θέση υπάρχει πάντα ισορροπία. Δεν έχει κανένα νόημα να βρίσκονται μπροστά μόνο οι συντάκτες, αν δίπλα τους δεν υπάρχουν και αγοραστές, που φυσικά έχουν και τον τελευταίο λόγο. Φυσικά, δεν υπάρχει νόημα και στο να υπάρχουν μόνο αγοραστές, χωρίς την φωνή του Τύπου που επικοινωνεί με το σύνολο των πελατών”

Και μπορεί η Vogue σε πρόσφατα άθρο της να είχε χαρακτηρίσει τις bloggers ως “απελπισμένες” προαναγγέλλοντας το τέλος εποχής τους, ωστόσο μέχρι στιγμής οι εταιρείες φαίνεται να έχουν αντίθετη άποψη. Η επιρροή των bloggers στο social media- και ειδικότερα στο Instagram- είναι σαφής και έχουν ένα πολύ δυνατό όπλο: τα likes. Σήμερα τα likes έχουν μετατραπεί σε νομίσματα, όσα περισσότερα likes τόσοι περισσότεροι πιθανοί αγοραστές.

Για να έχει κανείς μια θέση στην πρώτη σειρά ενός show που διοργανώνει η Ella Drop Pr, χρειάζεται κάτι παραπάνω από το να ανοίξει απλώς ένα blog. ” Εμείς έχουμε μόνο μια μικρή λίστα από bloggers που καλούμε στα shows, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι και άτομα που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στον κλάδο και έχουν σημαντικές θέσεις στη μόδα. Ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει ένα blog, αυτό από μόνο του δε σημαίνει κάτι”

ΟΙ INFLUENCERS ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ 

Στον αντίποδα των fashion bloggers, υπάρχει μια νέα προσέγγιση που φαίνεται αρκετά πιο up to date. Οι εταιρείες πια αρχίζουν να εκπροσωπούνται από τους influencers τους, τους οποίους συνδέει μία κοινή κοσμοθεωρία, ένας κοινός τρόπος που αντιλαμβάνονται τα πράγματα, και φυσικά μια αισθητική που ταυτίζεται απόλυτα με το brand. Έτσι, ο influencer δεν πουλάει σε κάθε post ένα ρούχο, πουλάει έναν τρόπο ζωής.

ΑΠΟ ΤΟ FRONT ROW ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ ΣΤΑ PUBLIC SHOWS

Μεταπηδούμε από τις αυστηρές πρώτες θέσεις στις αυστηρά κλειστές πόρτες. Πέρσυ, ο οίκος Givenchy έσπασε τη νόρμα που θέλει την ελιτίστικη λίστα στα fashion shows του, προσφέροντας 1.200 εισιτήρια σε ανθρώπους που βρίσκονται εκτός του χώρου της μόδας. Είτε η πρωτοβουλία αυτή προέκυψε από το εφηβικό όνειρο του artistic directo, Riccardo Tisci, «να μπορεί ο καθένας μία μέρα να παρακολουθήσει ένα fashion show», είτε ήταν μια συμβολική κίνηση εμπνευσμένη από την ίδια την ημέρα, αποτέλεσε σίγουρα την αρχή πολλών συζητήσεων γύρω από μια βασική ερώτηση: «Πρέπει, τελικά, τα fashion shows να είναι ανοιχτά στο κοινό;».

Η κατ’αποκλειστικότητα παρουσία ανθρώπων με μεγάλη επιρροή στα παγκόσμια μέσα, πελατών, αγοραστών, επενδυτών και celebrities στις θέσεις των μεγάλων shows των εβδομάδων μόδας, μπορεί να δικαιολογείται από πρακτικούς, κυρίως, λόγους, με βασικότερο αυτόν της χωρητικότητας, που καθιστά αδύνατον να χωρέσει ένας πολύ μεγάλος και αόριστος αριθμός ατόμων μέσα σε ένα κτίριο ειδικά διαμορφωμένο για το κάθε show. Η ιδέα, όμως, της πραγματοποίησης του show αυτού σε έναν εξωτερικό χώρο, όπως έγινε από τον οίκο Givenchy, δίνει σίγουρα μια νέα προοπτική.

Υπό τα νέα, αυτά, δεδομένα και υπό το πρίσμα, πρωτίστως της ίδιας τους της κερδοφορίας, οι οίκοι μόδας θα πρέπει, μάλλον, να «ανοίξουν» τις επιδείξεις τους προς το ευρύ κοινό, κάνοντας πράξη αυτό που, πλέον, θέλουν να πρεσβεύσουν: την εγγύτητα ανάμεσα στους ίδιους και τα προϊόντα τους και στο παγκόσμιο καταναλωτικό κοινό.

No more articles