Η άνοδος και η πτώση των δύο φίλων από το Μπρούκλιν που κατέκτησαν τη Νέα Υόρκη, μέσα από το ντοκιμαντέρ του Matt Tyrnauer.

Το Studio 54 έγινε το σήμα κατατεθέν της δεκαετίας του ’70. Πόλος έλξης για τους σταρ, εκεί όπου τα ναρκωτικά κυκλοφορούσαν άφθονα και η σεξουαλική απελευθέρωση και το casual sex ήταν κάτι το συνηθισμένο, το θρυλικό κλαμπ έμεινε χαραγμένο στη συνείδησή μας ως σύμβολο ανεκτικότητας και αντισυμβατικότητας. Μέσα από το ντοκιμαντέρ του Matt Tyrnauer, Studio 54, αποκαλύπτεται η ιστορία των δύο φίλων – συνιδρυτών Ian Schrager και Steve Rubell αλλά και άγνωστο έως τώρα υλικό και συνεντεύξεις που φανερώνουν την κρυφή ιστορία του κλαμπ των διασήμων.

Όπως αποκαλύπτει ο σκηνοθέτης σε συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό DAZED, αφορμή της ταινίας αποτέλεσε το γενικότερο μυστήριο γύρω από το διάσημο κλαμπ αλλά και το γεγονός ότι ο συνιδρυτής Ian Schrager δεν μίλησε ποτέ για αυτό. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «Όλοι έχουμε το Studio 54 στο μυαλό μας ως κάτι εξαιρετικό και μοναδικό, όμως για τον Ian είναι γεμάτο δυσάρεστες αναμνήσεις. Αυτό που ξεχνούν οι περισσότεροι είναι πως το Studio 54 ήταν ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκο για τους ιδρυτές του». Μέσα σε μία νύχτα, οι δύο άσημοι φίλοι από το Μπρούκλιν βρέθηκαν στο επίκεντρο της ελίτ της Νέας Υόρκης. Το ίδιο γρήγορα τα έχασαν όλα. Ακόμη και αν στο μυαλό πολλών έχουν μείνει ως είδωλα, για τον ίδιο τον Ian είναι πολύ δύσκολο να αναπολεί το κομμάτι αυτό του παρελθόντος.

Γεννημένο στην καρδιά των 70’s, το επικό κλαμπ υπήρξε σημείο συνάντησης για τα μέλη της LGBΤQ κοινότητας, καθώς ήταν φανερά ένα gay friendly μέρος της Νέας Υόρκης. Σε μία πόλη που η γκέι παρουσία ήταν έντονη, το Studio 54 έπαιξε το δικό του ρόλο στην ενίσχυση και την αποδοχή του κινήματος και αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην εξέλιξή του.

Ακόμη και σήμερα, η αίσθηση φυγής από την πραγματικότητα που αναδύει το Studio 54 συναρπάζει. Όπως αναφέρει ο Tyrnauer, «Τα είχε όλα: λάμψη, ναρκωτικά, σεξ, design και χορό». Ήταν η απόλυτη φαντασίωση που μπορούσε να ταυτιστεί με τον James Dean, τη Marilyn Monroe και το μότο live fast, die young.

Η ραγδαία άνοδος αλλά και η παταγώδης πτώση του εικονικού πλέον κλαμπ των διασήμων, ήταν αποτέλεσμα εν μέρει της ανοιχτής στάσης του απέναντι στη σεξουαλικότητα των θαμώνων αλλά και των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων που ακολούθησαν τη δεκαετία του 1980. Η εκρηκτική ύπαρξή του όμως άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της σε μία εποχή σεξουαλικής απελευθέρωσης και αθωότητας και το καθιέρωσε ως ορόσημο στην ιστορία της νεοϋορκέζικης avant garde.

Από την Γεωργία Γερμανάκου

No more articles