Αιθέρια. Προσωπική. Εξωτερικευμένα συναισθήματα αλλά και μύχιες φαντασιώσεις είναι μερικές από τις λέξεις που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κανείς για να περιγράψει την τραγουδίστρια Banks, και την μουσική της. Μία παρουσία της οποίας η φωνή θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τα τραγούδια των Σειρήνων στον μύθο του Οδυσσέα.

Η Jillian Rose Banks ξεκίνησε να γράφει τραγούδια από τα 15 της, έμαθε μόνη της πιάνο για να ξεπεράσει τον χωρισμό των γονιών της και σπούδασε ψυχολογία στην προσπάθειά της να κατανοήσει τον μπερδεμένο εσωτερικό της κόσμο. Όταν ανέβασε το πρώτο της τραγούδι, “Before I Ever Met You” σε έναν ιδιωτικό λογαριασμό στο Soundcloud, σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί την συνέχεια αφού την ανακάλυψε ο ραδιοφωνικός σταθμός BBC Radio 1 και σηματοδότησε την έναρξη της καριέρας της.

Ακολούθησε το τραγούδι “Waiting Game” και ένα συμβόλαιο με την Good Years Recordings. Οι κριτικοί χαρακτήρισαν την μουσική της «μαγνητική», το τραγούδι της χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση της Victoria’s Secret ενώ της απέφερε και υποψηφιότητες στα MTV και BBC βραβεία.

Το 2014 ήταν η χρονιά της αφού, ως πρωτοεμφανιζόμενη, έγινε η καλλιτέχνης που πρότειναν ως «artist to watch» μεγάλα περιοδικά, όπως η Vogue. H μουσική της είναι η μελωδία που θες να ακούς όταν έχεις ανάγκη για ηρεμία, έμπνευση και ζεστασιά. Στίχοι προσωπικοί, που γράφει η ίδια, πληγωμένοι έρωτες, ιδιόρρυθμη ψυχοσύνθεση και female empowerment είναι μερικά από τα μοτίβα που θα συναντήσεις στα τραγούδια της.

Ο πρώτος της δίσκος, “Goddess” ήρθε την ίδια χρονιά και οι κριτικοί επευφήμησαν τόσο τον raw ήχο της όσο και την φωνή της, η οποία παρομοιάστηκε με αυτή της Aaliyah. 14 κομμάτια διαμάντια, ένα συναισθηματικό roller coaster που καταλήγει στην λύτρωση και στην πεποίθηση πως τελικά ότι και αν έχει γίνει, όσα και αν έχει περάσει, εκείνη παραμένει μία “Goddess”. Το ίδιο και οι ακροατές.

Το “Warm Water”, μία ανεπιτήδευτη ερωτική εξομολόγηση, το “Fuck Em Only We Know”, μία ειλικρινής αγανάκτηση που κρύβει κάθε πραγματικά ερωτευμένος, το “You Should Know Where I’m Coming From” μία μπαλάντα που «απαιτεί», το “Beggin for thread” ένα «υπνωτικό» προκλητικό κάλεσμα.

Electro pop ήχοι, εξωτερικευμένες σκέψεις, αυτοπεποίθηση από την μία και θλίψη από την άλλη, αμφιθυμία και μία σαγηνευτική παρουσία που με τους στίχους της μπορείς να συνδεθείς και να ταυτιστείς ειλικρινά. Ο εξομολογητικός της τόνος σε καθιστά θεατή μίας ιστορίας, της ζωής κάποιας που δεν ξέρεις αλλά θες να μάθεις. Κάθε τραγούδι είναι σαν μία μικρή χαραμάδα που σου επιτρέπει να δεις τον ψυχισμό της αλλά και να καθρεφτίσεις τον δικό σου ψυχισμό.

To 2016 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος της, “Altar”, στον οποίο παρουσιάζεται πιο έντονη, πιο συναισθηματική και πιο επίμονη από τον προηγούμενο. Στα “Judas”, “Weaker Girl” και “Trainwreck” ο δυναμισμός, η συνειδητοποίηση της γοητείας, η απαλλαγή από το αίσθημα της αδυναμίας και η γυναικεία αυτοπεποίθηση είναι διάχυτα μέσα από electro beats και αισθησιακά φωνητικά που φωνάζουν «unapologetic» vibes.

Πρωταγωνιστής του άλμπουμ είναι το τραγούδι “Fuck with myself”, ένα κομμάτι για την αγάπη και το μίσος που δείχνουμε στον εαυτό μας που προκάλεσε συζήτηση γύρω από το νόημα των στίχων. Όπως είπε και η ίδια σε συνέντευξή της: «Το τραγούδι έχει πάρα πολλές ερμηνείες. Από την μία συμβολίζει τους μπελάδες και τα εμπόδια που βάζουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας αλλά από την άλλη τον «έρωτα» που μπορούμε να κάνουμε με το σώμα μας που συνοψίζεται στην φράση “I’m feeling myself”. Ο καθένας το μεταφράζει όπως θέλει.»

Έκτοτε κυκλοφόρησε κάποια singles όπως το μελαγχολικό “Crowded places” και το «undeniably feel-good», όπως σχολιάστηκε, “Underdog”. Η ρομαντική και ταυτόχρονα edgy θηλυκότητα της είναι έκδηλη σε κάθε της κομμάτι αφού όλα αποτελούν εμπειρικές καταστάσεις ή προσωπικά της συναισθήματα και σκέψεις.

 

Φέτος, επανέρχεται με νέο δίσκο, το όνομα του οποίου δεν έχει αποκαλύψει ακόμα. Κυκλοφόρησε, ωστόσο, το single “Gimme”, προκαλώντας ανυπομονησία στους φανς αλλά και στους κριτικούς αφού αυτή τη χρονιά επανέρχεται πιο σκοτεινή και πιο «γυναίκα» από ποτέ.

 

Έχοντας δηλώσει από την αρχή της καριέρας της πως η μουσική την βοηθά να εξωτερικεύει τα συναισθήματά της, δεν μπορούμε παρά να προσέξουμε πως η ίδια νιώθει πιο σίγουρη και πιο δυναμική από ποτέ. Άγρια και με βαθιά αίσθηση ερωτισμού, η Banks «απαιτεί» και διεκδικεί αυτό που θέλει και δεν μπορούμε παρά να υιοθετήσουμε το ίδιο συναίσθημα ελευθερίας.

Από την Όλγα Κουτρουμάνου

No more articles