Η έκθεση με τίτλο «Η Ακρόπολη στο Βυθό» έχει ως αφετηρία τα λεγόμενα citadels on ships τα οποία είναι δωμάτια ασφαλείας κρυμμένα μέσα σε πολεμικά πλοία ή ακόμα και σε μεγάλα σκάφη αναψυχής. Σύμφωνα με τη γλώσσα της ναυσιπλοΐας, το citadel (ελληνική μετάφραση ακρόπολη ή κάστρο), είναι ένα οχυρό όπου μπορούν να βρουν οι άνθρωποι καταφύγιο κατά τη διάρκεια πολέμου, πειρατείας ή γενικότερα κάποιου εξωτερικού κινδύνου.

Συνήθως έχουν οπλικό εξοπλισμό και ειδικό σύστημα επεξεργασίας αέρα ώστε να καθιστούν δυνατή την παραμονή μέσα σε αυτά. Σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται σε ένα πολύ καλά κρυμμένο σημείο του σκάφους που δεν μπορεί να ανιχνευθεί από τον εξωτερικό κίνδυνο και η πόρτα τους ασφαλίζει και απασφαλίζει μόνο από τον χειριστή ηλεκτρονικού τηλεχειριστηρίου. Ο χειριστής μπορεί να ακινητοποιήσει το πλοίο ώστε να αποτρέψει τη μετακίνησή του από την εξωτερική απειλή. Το κόστος κατασκευής τους είναι υπέρογκο και σε περιπτώσεις που αυτή δεν είναι εφικτή αντίστοιχο δωμάτιο διαμορφώνεται στο σημείο που βρίσκεται η μηχανή του πλοίου.

Άγγελος Πλέσσας, MissionTotheNoosphere.com, ιστοσελίδα, ευγενική παραχώρηση Silvia Fiorucci Collection

Η έκθεση στοχεύει να προσδιορίσει διαφορετικά την έννοια του οχυρού, του ορίου, της μνήμης, της κατοίκησης, του αποκλεισμού και του εγκλεισμού, σε σχέση με τη συλλογική και την ατομική σφαίρα. Σε μια εποχή ασταθών αξιών και συνεχών αλλαγών των κοινωνικών παραμέτρων, η θέση του ατόμου και του συνόλου ορίζεται από́ μια επισφαλή́ συνθήκη μέσα στην οποία βάλλονται οι κοινωνικές αξίες. Όπως αναφέρει ο Lars Bang Larsen (στο άρθρο του “The Society of Social Qualities”), η ιδέα μιας κοινωνίας χωρίς ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι ουσιαστικά η καταγγελία μιας κοινωνίας που αποτυγχάνει να παράσχει μια ποιοτική ζωή για τους πολίτες της. Στην κοινωνία χωρίς ποιοτικά χαρακτηριστικά η συστημική πίεση σε πολιτιστικούς και δημοκρατικούς θεσμούς καταλήγει στην κατάργηση των πολιτικών ελευθεριών. Και έτσι η ιδέα του κράτους ως προστάτη και παιδαγωγού δεν είναι πια πιστευτή.

Ιωάννα Κωστίκα, F2, 2018, 80×120, τύπωμα σε μέταλλο, ευγενική παραχώρηση της καλλιτέχνιδος

Προϋποθέτοντας την ύπαρξη μιας «Ακρόπολη στο Βυθό», η έκθεση θέτει ερωτήματα σε σχέση με την οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση του σήμερα. Τι μπορεί να συμβεί όταν μια ομάδα ανθρώπων αναγκαστεί να συμβιώσει σε ένα κουτί στο νερό; Τι σημαίνει κίνδυνος στη σύγχρονη κοινωνία; Τι μπορεί να εμπεριέχει ένα κουτί που εγκλωβίζει ανθρώπους σε μία κατάσταση; Ποια θεωρείται εξωτερική απειλή;

ΤΙΤΛΟΣ ΕΚΘΕΣΗΣ: Η Ακρόπολη στο Βυθό

Επιμέλεια: Κατερίνα Νίκου
Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός: Μαρία Μανέτα

Χώρος: Αίθουσα Νίκος Κεσσανλής, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Πειραιώς 256, Αγ. Ι Ρέντης

Διάρκεια: 25 Μαΐου 2018 -11 Ιουνίου 2018

Εγκαίνια: Παρασκευή 25 Μαΐου, 19:30-22:30

Ώρες και ημέρες λειτουργίας:
26 Μαΐου – 11 Ιουνίου: 15:00 – 21:00
Κλειστά: Δευτέρα 28 Μαΐου

No more articles