cameronjamie

‘Εφηβοι παλαιστές της διπλανής πόρτας, στοιχειωμένα σπίτια και διαγωνισμοί φαγητού είναι μόνο μερικά από τα θέματα που ο Cameron Jamie έχει εξερευνήσει με την αποδραστική του τέχνη. Ο εγκατεστημένος στο Παρίσι Jamie μιλάει αποκλειστικά στο ΟΖΟΝ για την επερχόμενη έκθεσή του “Barking Tar” στη γκαλερί Benrier Eliades και για το ταξίδι του σαν καλλιτέχνης.

Είσαι από το Los Angeles. Πόσο διαμετρικά αντίθετο είναι με το να ζεις στο Παρίσι;
Μετακόμισα στο Παρίσι γιατί λάτρεψα την πόλη και αισθάνθηκα ότι είχα περισσότερη ελευθερία να σκεφτώ. Αισθάνθηκα μια υπέροχη μοναξιά που ποτέ δεν είχα ζώντας στην Αμερική, αλλά σας διαβεβαιώ ότι η Γαλλία δεν είναι το κατάλληλο μέρος για καμία καλλιτεχνική καριέρα. Όταν πήρα την απόφαση να φύγω μόνιμα από το Los Angeles, οι κοντινοί μου φίλοι  καλλιτέχνες αμφισβητούσαν την ψυχική μου υγεία μια και το Παρίσι θεωρείται ακόμα πολύ παλιομοδίτικο και ξεπερασμένο για ένα καλλιτέχνη οποιασδήποτε γενιάς που θέλει να ζήσει εκεί.

Με τέτοια πληθώρα σε καλλιτεχνικά μέσα όπως τα live film performances, εγκαταστάσεις, φωτογραφία και γλυπτική, γιατί διάλεξες να επικεντρωθείς σε σκίτσα για τη συγκεκριμένη εγκατάσταση;
Τα σκίτσα συνδέονται με την προηγούμενη δουλειά μου ως επέκταση των έργων μου, ανεξάρτητα από το μέσο. Η αλήθεια είναι πως και παλαιότερα εξέθετα σκίτσα σε μικρές διαστάσεις. Ειδικά τα τελευταία δέκα χρόνια, τα σκίτσα εξελίχθηκαν σε κάτι πολύ σημαντικό για μένα μια και αναφέρονταν και παρέπεμπαν σε άλλα δικά μου έργα, ενδιαφέροντα και συναισθήματα.

Αυτή είναι η δεύτερη ατομική σου έκθεση στη γκαλερί Bernier Eliades. Ποιες είναι οι κύριες εντυπώσεις σου από την πρώτη έκθεση;

Νομίζω πως η υποδοχή ήταν αιφνιδιαστικά θετική. Υπήρξε μια πολύ ευαίσθητη ενέργεια με το ελληνικό κοινό που είχε να κάνει με την κουλτούρα, την ιστορία, τη μυθολογία του σαν λαός. Αυτό μου κίνησε πολύ το ενδιαφέρον…

Γιατί διάλεξες το “Barking Tar” ως τίτλο για τη σειρά έργων που εκθέτεις τώρα;

Έχω εκπαιδεύσει το μαύρο μελάνι να γαυγίζει, να κάθεται, να γυρίζει ανάποδα, να πηδάει μέσα από στεφάνια και να κάνει το ψόφιο. Η πίσσα, είναι προφανώς μια μεταφορά για το μαύρο μελάνι. Εφηύρα εντολές για το μελάνι που μόνο εγώ θα μπορούσα να του δώσω.

Ποιος είναι ο λόγος που είσαι καλλιτέχνης ;

Εξελίχθηκα σαν καλλιτέχνης με απόλυτη φυσικότητα από τότε που ήμουν μικρός γιατί είχα πολύ χρόνο στα χέρια μου, χρόνο για σκέψη. Απέρριψα σχεδόν τους πάντες γύρω που μου έλεγαν σε όλη μου τη ζωή τί είναι καλό για εμένα. Αυτό με οδήγησε στο να αρχίσω να δημιουργώ και να εκφράζω υπαρξιακά συναισθήματα και ιδέες όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για την ευρύτερη τέχνη. Ακόμα και χωρίς κοινό, η τέχνη μου θα υπήρχε.

Η έκθεση του Cameron Jamie, Barking Tar στη γκαλερί  Bernier Eliades διαρκεί εώς της 13ης Νοεμβρίου.

No more articles