Μετά από ένα δημιουργικό διάλειμμα, στη διάρκεια του οποίου έγινε και μητέρα, η Ειρήνη Σκυλακάκη επιστρέφει με ένα νέο άλμπουμ με τίτλο «Shame», ενώ υπογράφει και τη μουσική της παράστασης «Bacon» στο Θέατρο Άνεσις. Από το 2012 που συστήθηκε στο ελληνικό κοινό, η ίδια έχει καταφέρει να ξεχωρίσει χάρη στο ιδιαίτερο μουσικό στιλ της και μια αισθητική που θα μπορούσε άνετα να σταθεί στη διεθνή σκηνή. Παρακάτω, μάς περιγράφει πώς ο έλεγχος κάνει αισθητή την παρουσία του, σε διάφορες μορφές σε μια τυπική μέρα της – και πώς επηρεάζει τη σχέση με τους άλλους και τον εαυτό της…
Δες επίσης: Η Irene Parginos μας μιλά για τον έλεγχο, την ελευθερία και τη δική της φωνή

Η Ειρήνη Σκυλακάκη γράφει στο OZON:
Είναι πρωί. Έχω μόλις ξυπνήσει. Ανοίγω τα μάτια μου και αρχίζουν οι σκέψεις. Control. Τα ξανακλείνω. Περνάει η ώρα, θα αργήσω. Τσεκάρω το κινητό μου. Notifications, instagram, emails. Το αφήνω στο κομοδίνο, δεν το βγάζω από τον φορτιστή -έχει γεμίσει η μπαταρία αλλά ποτέ δεν νιώθω ότι θα φτάσει.
Ετοιμάζω την κόρη μου για το σχολείο. Check list: γάλα, δόντια, κατάλληλα ρούχα. Αργήσαμε. Μια σφιχτή αγκαλιά. «Σ’ αγαπώ». Κλείνει η πόρτα. Το άκουσε το «σ’ αγαπώ»;

Πρόβα σε μία ώρα. Προλαβαίνω ένα γρήγορο ντους. Λίγη γυμναστική. Να κατέβει και η σκυλίτσα μου. Είναι ευτυχισμένη άραγε; Θα μείνει μόνη της πολλές ώρες. Κλειδιά, πορτοφόλι, κινητό, δύο συσκευές Iqos, φορτιστής, ενοχές. Όλα τσεκ. Κατεβαίνω. Στον δρόμο δεν βιάζομαι αρκετά. Αφήνω τους πάντες να περνάνε. Είναι θέμα κάρμα. Όταν θα βιάζομαι πάρα πολύ, δεν θα αφήσω κανέναν -και θα είναι οκ. Control.
Φτάνω στην πρόβα. Δεύτερος καφές. Τα πρώτα τρία τραγούδια τα παίζουμε τέλεια. Control. Έρχεται το τέταρτο. Είναι αυτή η μία νότα που με κάνει να ακούγομαι σαν γάτα που υποφέρει. Θα τα καταφέρω. Έρχεται η στιγμή. Έρχεται η νότα. Θα το πω ψεύτικα; Θα το πω full voice; Θα κλείσω τα μάτια και θα το νιώσω; Πανικός. Αποτυχία. Την επόμενη φορά. Fast forward.

Είναι βράδυ και θα βγούμε. Θέλω να προλάβω να ντυθώ κάπως ωραία. Βασικά, θέλω να νιώθω τέλεια. Είμαι 35. Το δικαιούμαι. Αν όχι τώρα, πότε; Λάθος σκέψη. Έχω 7 λεπτά. Αυτοσχεδιάζω. Αποφεύγω τον καθρέφτη του ασανσέρ. Στην είσοδο κοιτάζομαι κλεφτά στον άλλο καθρέφτη που με αδυνατίζει και με ψηλώνει. Control.
Έξω. Φίλοι. Φαγητό. Θα φάω μόνο τις πρωτεΐνες και θα πιω τους υδατάνθρακες. Αγκαλιές. Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ -control. Είμαι μία αρκούδα μέσα σε ανθρώπινο σώμα και θέλω να τους αγκαλιάσω όλους. Σχεδόν όλους. «Μαμά! Έπεσα από την καρέκλα και χτύπησα το πόδι μου». Τελικά όλα καλά. Control. Είδαμε δύο άλμπουμ με παιδικές φωτογραφίες.

Τώρα γράφω και έχει το κεφαλάκι της πάνω μου. Είναι ωραία. Είναι ζεστά. Κάνει υπομονή. Πληκτρολογώ. Θέλω κάτι να πω, που, αν το διαβάσει τυχαία όταν μεγαλώσει, να της δώσει δύναμη. Στο παράθυρο έρχεται ο τσαλαπετεινός. Αλήθεια λέω. Συμβαίνει αυτήν τη στιγμή. Τι θέλει να μας πει; Μην συνδέεις τα ασύνδετα. Κόκκινη ταινία -Κισλόφσκι. Έχω τον έλεγχο του μυαλού μου -δεν φοβάμαι. Ακούω μια υπέροχη κιθάρα από το δίπλα δωμάτιο. Θέλω να πάω εκεί. Θέλω λίγο να αφεθώ. Control. Θα σας αφήσω.

Το άλμπουμ «Shame» της Ειρήνης Σκυλακάκη κυκλοφορεί από τη Fine! Records. @ireneskylakaki
Φωτογραφία: Stefanos Oikonomakis · Styling: Pinelopi Zervoudi.
Από την έντυπη έκδοση του OZON 136, με κεντρικό θέμα το «Control».
