Το Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα επιστρέφει στη σκηνή ως μια βαθιά συγκινητική υπενθύμιση του πώς η τέχνη μπορεί να μιλήσει για την απώλεια, τον φόβο και την ανάγκη για αγάπη με τρόπο διαχρονικό και απολύτως σύγχρονο. Από τις 24 έως τις 30 Ιανουαρίου 2026, η Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ φιλοξενεί δώδεκα μοναδικές παραστάσεις ενός έργου-ορόσημου, που σημάδεψε τη δεκαετία του ’90 και εξακολουθεί να συγκλονίζει.
Μια ιστορική επανένωση με σημερινή φωνή
Η επιστροφή του έργου σηματοδοτεί τη συνάντηση δύο εμβληματικών μορφών της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας: του συνθέτη Γιώργου Κουμεντάκη και του σκηνοθέτη, χορογράφου και εικαστικού Δημήτρη Παπαϊωάννου. Μαζί τους, σε αυτή τη νέα ανάγνωση, βρίσκεται ο διεθνώς αναγνωρισμένος μαέστρος Θεόδωρος Κουρεντζής, δίνοντας νέα πνοή σε ένα από τα πιο δυνατά μουσικά έργα της πρώτης δημιουργικής περιόδου του Κουμεντάκη. Πενήντα ερμηνευτές επί σκηνής, σολίστ της Ορχήστρας της ΕΛΣ, το MEIZON Ensemble και δύο υψίφωνοι συνθέτουν ένα σκηνικό σύμπαν έντασης και συγκίνησης.
Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1995, στο παλιό εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, ως μέρος της παράστασης-εγκατάστασης Ενός λεπτού σιγή της θρυλικής Ομάδας Εδάφους. Ήταν μια εποχή όπου το τραύμα της απώλειας από το AIDS και ο φόβος γύρω από την ερωτική ζωή μιας ολόκληρης γενιάς διαπερνούσαν την κοινωνία. Ο Παπαϊωάννου ζήτησε τότε από τον Κουμεντάκη να συνθέσει μια «καταιγίδα θανάτου», ένα ρέκβιεμ για όσους χάθηκαν. Σήμερα, τριάντα ένα χρόνια μετά, το έργο επανέρχεται όχι ως νοσταλγία, αλλά ως ζωντανός, επίκαιρος στοχασμός.
Σε άλλα νέα, γιατί το Mulholland Drive “κλείνει τα 25” αλλά συνεχίζει να συναρπάζει!
Όταν η τέχνη γίνεται μνήμη και πράξη
Η νέα σκηνική εγκατάσταση ισορροπεί ανάμεσα στο σωματικό θέατρο, τη μουσική και την εικαστική εμπειρία, δημιουργώντας έναν χώρο όπου το παρελθόν συνομιλεί με το παρόν. Η σκάλα που στήνεται στη σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής λειτουργεί ως σύμβολο μετάβασης: από την απώλεια στη μνήμη, από τον φόβο στη συνειδητοποίηση. Το Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα δεν αφορά μόνο το τέλος, αλλά και τη δύναμη της τέχνης να αναγνωρίζει, να φωτίζει και να διεκδικεί χώρο για εκείνους που κάποτε έμειναν στο περιθώριο.
Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά τη διάλυση της Ομάδας Εδάφους, το κοινό στην Ελλάδα και το εξωτερικό έχει την ευκαιρία να ξαναδεί ένα έργο που άνοιξε τον δρόμο για μια νέα σκηνική γλώσσα και συνέβαλε καθοριστικά στη δημόσια αναγνώριση της επιδημίας του AIDS και των δικαιωμάτων μιας ολόκληρης κοινότητας.
Τα εισιτήρια για όλες τις παραστάσεις έχουν εξαντληθεί.
Για πιθανές ακυρώσεις: Ταμεία ΕΛΣ (2130885700, καθημερινά 9.00-21.00)
Φωτογραφίες: Julian Mommert
Ακολούθησέ μας στο Instagram για να μαθαίνεις γρήγορα τα νέα που σε ενδιαφέρουν!