Η ροή γεννιέται μέσα από τη δημιουργία. Και αυτό αποτυπώνεται με ιδιαίτερη ακρίβεια στον σύγχρονο κινηματογράφο, αν αναλογιστεί κανείς πως μερικά από τα πιο art- driven έργα των τελευταίων ετών έχουν καταφέρει να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο αφήγησης. Συμβολισμοί, ευαίσθητα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα και υπαρξιακοί προβληματισμοί συνυπάρχουν μέσα σε πλαίσια συχνά αλληγορικά. Ένα από αυτά τα έργα προμηνύεται να είναι το Mother Mary, σε σκηνοθεσία του David Lowery.
1. Η eerie πλοκή ενός fashionable ψυχολογικού θρίλερ
Η ταινία ξεδιπλώνεται γύρω από τη Mother Mary, μια εμβληματική pop star που, βυθισμένη σε υπαρξιακή κρίση, επανασυνδέεται με την παλιά της φίλη και ενδυματολόγο, Sam Anselm. Αναζητά τη συμβολή της στην επιστροφή της στη μουσική σκηνή, μέσα από μια πολυαναμενόμενη συναυλία–comeback. Καθώς η αφήγηση προχωρά, η ιστορία μετατρέπεται σε ένα ψυχολογικό θρίλερ, όπου το παρελθόν, τα προσωπικά τραύματα και η διαρκής διαμάχη ανάμεσα στο αυθεντικό και το θελκτικό πλέκονται σε ένα πυκνό, συμβολικό κουβάρι. Ένα κουβάρι που αποκαλύπτει τη διαδικασία του επαναπροσδιορισμού, όχι μόνο της εικόνας, αλλά και της ίδιας της σκηνικής παρουσίας.
2. Η σύμπραξη ενός κύκλου επιτυχημένων και arthouse γυναικών
Σίγουρα, η κοινωνική βαβούρα που αναμένεται να προκαλέσει το Mother Mary προκύπτει σε μεγάλο βαθμό από την επιλογή του cast, μια επιλογή κάθε άλλο παρά τυχαία. Αυτό που ξεδιπλώνεται στην οθόνη δεν μοιάζει απλώς με συνεργασία, αλλά με μια ουσιαστική καλλιτεχνική συνέργεια. Μοναδικές προσωπικότητες, που ανήκουν σε έναν κύκλο διαφορετικότητας και σύγχρονου φεμινισμού, γυναίκες που έχουν κατακτήσει τη δική τους, καθαρή φωνή μέσα από τους απαιτητικούς ρόλους που επιλέγουν να ενσαρκώσουν. Η Anne Hathaway λειτουργεί πλέον ως ένα καλλιτεχνικό κόσμημα της σύγχρονης υποκριτικής, με μια φιλμογραφία που αποδεικνύει τη διαρκή της μεταμόρφωση. Η Hunter Schafer φέρει μαζί της μια iconic, πολυεπίπεδη αισθητική, αφήνοντας έντονο απόηχο τόσο στη μεγάλη οθόνη όσο και στις εμφανίσεις της σε μεγαλεπήβολα φεστιβάλ. Η Alba Baptista και η Kaia Gerber προσδίδουν στο έργο μια φρέσκια αίσθηση ρεαλισμού, λειτουργώντας ως γείωση μέσα στο σκοτεινό και συμβολικό σύμπαν της ταινίας. Και φυσικά, η Michaela Coel, η οποία μέσα από μια σχεδόν απόκοσμα φορτισμένη ερμηνεία, ενσαρκώνει την υπόγεια διάσταση της δημιουργικής διαδικασίας και της τέχνης του costume design.
3. Το costume design ως τελετουργία και αφηγηματικό εργαλείο
Αν το Mother Mary διαθέτει έναν πυρήνα πέρα από τη μουσική, αυτός είναι αναμφίβολα τα κοστούμια. Και όχι επειδή οι εμφανίσεις της ομώνυμης pop star ξεχειλίζουν δημιουργία και λάμψη, αλλά επειδή εδώ αναδεικνύεται η ίδια η τέχνη του costume design. Τα κοστούμια παύουν να λειτουργούν ως απλό ένδυμα και μετατρέπονται σε τελετουργικά αντικείμενα, καθώς ενσαρκώνουν τις διαδοχικές μεταμορφώσεις της Mary και σηματοδοτούν το όριο ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την εσωτερική της ταυτότητα. Στην ταινία, η διαδικασία του σχεδιασμού δεν παρουσιάζεται ως μια ακόμη «επίδειξη» μόδας, αλλά ως ιεροτελεστία. Μια πράξη δημιουργίας που συνδέει το styling με το identity crafting στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή. Τα κοστούμια, άλλωστε, υπήρξαν και παραμένουν από τα πιο βαρυσήμαντα εργαλεία στη διαμόρφωση ενός κινηματογραφικού χαρακτήρα, φορείς παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος, καθοδηγώντας την αφήγηση όσο και την εικόνα.
Σε άλλα νέα, το επίσημο trailer της «Οδύσσειας» του Κρίστοφερ Νόλαν είναι επιτέλους εδώ!
4. Η μουσική και το pop/house domination
Με μια πρώτη, προσεκτική προσέγγιση, το trailer της ταινίας μάς προσφέρει ήδη σαφή ίχνη των μουσικών της επιλογών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η Anne Hathaway τραγουδά η ίδια μέσα στην ταινία, μια απόφαση που ενισχύει την ταύτιση με τον χαρακτήρα της. Τα ακούσματα που διαφαίνονται έως στιγμής κινούνται ανάμεσα σε pop και house, με μια σχεδόν club-psychedelic διάθεση, ικανή να συνεπαίρνει τα πλήθη κατά τη διάρκεια των συναυλιών της Mother Mary. Στο πλαίσιο αυτού του σύγχρονου ρεαλισμού, οι μουσικές επιλογές αποκτούν νεανικό χαρακτήρα, με αναφορές που ενδέχεται να θυμίσουν τη σειρά Elite, ενώ παράλληλα διατηρούν έναν έντονο domination ρυθμό, σχεδιασμένο να υπογραμμίζει τη δύναμη της σκηνής. Το soundtrack της ταινίας περιλαμβάνει πρωτότυπα κομμάτια γραμμένα από τη Charli XCX και την FKA twigs, όπου η τελευταία συμμετέχει και στο cast της ταινίας, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τον διάλογο ανάμεσα στη μουσική και τη σύγχρονη pop κουλτούρα.
View this post on Instagram
+1. Mother Mary – Ο συμβολισμός της λατρείας
Το όνομα Mother Mary ενισχύει το βασικό motif της ταινίας: ότι η δημιουργία ενός άστρου απαιτεί τη θυσία κομματιών του εαυτού. Τα κοστούμια και η εικόνα μετατρέπονται σε «ιερά σημάδια» αυτής της θυσίας. Όχι ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά ως φορείς νοήματος και, καθοδήγησης. Δεν πρόκειται για έναν άμεσο θρησκευτικό παραλληλισμό. Αντίθετα, η ταινία αξιοποιεί τη συμβολική δύναμη του ονόματος για να μιλήσει για τη λατρεία της εικόνας, τη διαμόρφωση της ταυτότητας και τη θυσία που απαιτεί η δημόσια έκθεση. Για τον τρόπο δηλαδή, με τον οποίο μια pop star μετατρέπεται σε είδωλο μέσα στη σύγχρονη κοινωνία. Το Mother Mary δείχνει πώς η σκηνική παρουσία, η μουσική και η εικόνα διαμορφώνουν έναν dominant χαρακτήρα και πώς ο κινηματογράφος, μέσα από τη δημιουργία χαρακτήρων, μπορεί να πλάθει όχι μόνο ιστορίες αλλά και πραγματικές ζωές.
Φωτογραφίες: IMDb
Κείμενο: Πάνος Ζαχαράκης
Ακολούθησέ μας στο Instagram για να μαθαίνεις γρήγορα τα νέα που σε ενδιαφέρουν!