Art & Design

Πώς θα ήταν το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι στην πραγματικότητα;

Αλήθεια, πώς θα ήταν η Μόνα Λίζα ως πραγματικό πρόσωπο; O YouTuber, Denis Shiryaev έχει την απάντηση.

Ο Shiryaev είναι ένας μάγος της Α.Ι. (τεχνητή νοημοσύνη) ο οποίος χρησιμοποιεί την τεχνική του για να ζωντανεύει οτιδήποτε παλιό, από ταινίες μέχρι πίνακες ζωγραφικής. Έχει χρωματίσει και εκσυγχρονίσει σκηνές από τη Βικτωριανή Αγγλία, την ύστερη τσαρική Ρωσία και την Belle Époque του Παρισιού. Αρχικά, εκπαιδεύτηκε πάνω σε μηχανές για την αποκατάσταση της πρώτης γνωστής κινηματογραφικής ταινίας του 1888, Roundhay Garden Scene, και ενός από τα πιο ιστορικά έργα του πρώιμου κινηματογράφου, των Lumière Brothers, την 50 λεπτών ταινία, Η άφιξη ενός τρένου στον σταθμό La Ciotat.


Παρακολουθώντας το κανάλι του Shiryaev στο YouTube, σίγουρα θα μείνεις έκπληκτος από τα μαγικά που έχει κάνει σε διάσημα έργα, κάτι που θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί πριν από μία δεκαετία. Όμως, αν το αναλύσεις τεχνικά θα παρατηρήσεις ότι το λογισμικό που χρησιμοποιεί ο Shiryaev συμπληρώνει τα κενά μεταξύ των πλαισίων, επιτρέποντάς του να αναβαθμίσει τον ρυθμό του καρέ και να κάνει τις εικόνες να φαίνονται πιο φυσικές. Βέβαια, αυτή η τεχνική έχει και μεγάλο κόστος αφού είναι μια εξελισσόμενη τεχνολογία. 


Σε αντίθεση με τους προγενέστερούς του, ο Shiryaev αποκαλύπτει τα μυστικά του, ώστε όποιος θέλει να το δοκιμάσει και μόνος του, αρκεί να διαθέτει και τον ανάλογο προϋπολογισμό. Στο πιο πρόσφατο βίντεό του, συνδέει την NVIDIA Quadro RTX 6000 κάρτα γραφικών (με τιμή 4.000 δολάρια!), προτού ξεκινήσει με το διασκεδαστικό κομμάτι της εργασίας του. Αντί να κάνει την παλιά ταινία να φαίνεται καινούρια, «εφάρμοσε μια σειρά διαφορετικών νευρωνικών δικτύων σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει ρεαλιστικά πρόσωπα ανθρώπων από διάσημους πίνακες».

Αυτά είναι, τονίζει ο Shiryaev, «εκτιμήσεις» και όχι ιστορικές αναβιώσεις των προσώπων πίσω από τη Μόνα Λίζα του Leonardo Da Vinci, την Γέννηση της Αφροδίτης του Botticelli, το Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι του Vermeer, και τη Νυχτερινή περίπολο του Rembrandt.

Οι «μεταμορφώσεις» που θυμίζουν περισσότερο gifάκια, μπορεί να μοιάζουν λιγότερο διασκεδαστικές ως χρήση της Α.Ι. τεχνολογίας, η οποία μπορεί να δημιουργήσει ρεαλιστικά ανθρώπινα πρόσωπα που δεν υπάρχουν.

Σίγουρα, όμως, είναι αρκετά διασκεδαστικό, και γοητευτικό, να βλέπεις την Μόνα Λίζα να σου χαμογελά πραγματικά!

Με πληροφορίες από openculture.com