Στην καρδιά της Paris Haute Couture Week Spring/Summer 2026, ο Daniel Roseberry, καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου Schiaparelli, παρουσίασε τη συλλογή «The Agony and the Ecstasy», μια από τις πιο εντυπωσιακές και συγκινησιακά φορτισμένες haute couture δημιουργίες της σεζόν. Το show, που πραγματοποιήθηκε στο Petit Palais του Παρισιού, δεν ήταν απλώς ένα πέρασμα ρούχων στην πασαρέλα. Ήταν μια εικαστική εμπειρία που ένωσε την αρχιτεκτονική, την τέχνη και τη συναισθηματική αφήγηση σε μια ενιαία couture δήλωση.
Πώς γεννήθηκε το “The Agony and the Ecstasy”
Η αφετηρία της συλλογής δεν ήταν ένα συγκεκριμένο ρούχο, αλλά δύο ερωτήματα που ο Daniel Roseberry έθεσε στον ίδιο του τον εαυτό. Το πρώτο: πώς μπορεί ένας δημιουργός να δουλέψει με τον θυμό που διαπερνά τη σύγχρονη πραγματικότητα, τον θυμό που υπάρχει στον κόσμο, στην πολιτική, στο σώμα, στις σχέσεις. Και το δεύτερο, σχεδόν πιο προσωπικό: πού χάθηκε η χαρά της δημιουργίας; Εκείνη η καθαρή, σχεδόν παιδική απόλαυση του να φτιάχνεις κάτι απλώς επειδή μπορείς.
View this post on Instagram
Αυτές οι δύο σκέψεις, φαινομενικά αντίθετες, άρχισαν να συνδέονται. Στα show notes, ο Roseberry περιγράφει με λόγο σχεδόν ποιητικό το δίπολο αυτό: «Εδώ, η αγωνία και η έκσταση συγκλίνουν, τρομερή και εξαίσια ταυτόχρονα. Η μόδα δεν πρέπει να μας λέει τι να σκεφτούμε, αλλά πώς να νιώσουμε.».
Παράλληλα, ο Daniel εμπνέστηκε από την επίσκεψη του στην Καπέλα Σιξτίνα στη Ρώμη, όπου τον συγκλόνισε η ένταση των τοιχογραφιών του Μιχαήλ Αγγέλου, μια αντίθεση ανάμεσα στην πειθαρχημένη δομή των τοίχων και την ελευθερία του υπερυψωμένου ταβανιού. Η ίδια η συλλογή φαινόταν να υφαίνει αυτή την αντίθεση: αυστηρές σιλουέτες με ένταση και αρμονία που έμοιαζαν να αιωρούνται, να μεταμορφώνονται και να αφηγούνται αφηρημένες ιστορίες ανάμεσα στην ευγένεια και την απειλή.
View this post on Instagram
Σε άλλα νέα, «Le Palmier»: Πώς ο Jacquemus μετέτρεψε την κοτσίδα της κόρης του σε υψηλή ραπτική.
Σιλουέτες και τεχνική ενός άλλου κόσμου
Τα μοντέλα που περπάτησαν ήταν σαν πλάσματα ενός μύθου, ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, αποτυπώνοντας ένα περιβάλλον που θύμιζε πάλη ανάμεσα στην αριστοτεχνία και την πρωτογονική δύναμη. Floral appliqués, αιχμηρές βάτες, έντονες γραμμές και υφάσματα που έμοιαζαν να έχουν δική τους βαρύτητα ήταν μόνο μερικά από τα στοιχεία που ξεχώρισαν. Σε πολλά looks, η βιομορφική φόρμα υπενθύμιζε οργανικά πλάσματα, από πουλιά μέχρι αραχνοειδή, δείχνοντας την δημιουργικότητα του οίκου.
View this post on Instagram
Σε άλλες στιγμές, η δεξιοτεχνία καθαγιάστηκε από τις ώρες και την εμμονή με την τεχνική: bustiers με χιλιάδες κλωστές, μεταξωτές φτερούγες και λεπτομέρειες που χρειαζόταν πάνω από 4.000 ώρες εργασίας σε μερικά looks.
Η παράδοση της Schiaparelli ξαναγεννιέται
Παράλληλα με το concept, ο Roseberry έκανε και ένα καθαρά θεατρικό gesture με την αναγέννηση ιστορικών στοιχείων: στην πασαρέλα εμφανίστηκαν αναπροσαρμογές των κοσμημάτων του Λούβρου που είχαν κλαπεί το 2025, όπως η διάσημη τιάρα από τα γαλλικά στέμματα, σχεδιασμένες έτσι ώστε να φαίνονται πιο τρισδιάστατες, πιο δραματικές και σχεδιασμένες για να λάμπουν πάνω στη σκηνή.
View this post on Instagram
Ο χώρος, το Petit Palais, με την επιβλητική αρχιτεκτονική του που φέρνει στο νου μουσεία και μεγάλους θησαυρούς, λειτούργησε σαν ιδανικό «σκηνικό» για μια συλλογή που θρυμματίζει τα όρια ανάμεσα στο ένδυμα και την εγκατάσταση τέχνης
Γιατί έχει σημασία
Το “The Agony and the Ecstasy” δεν είναι απλώς μια σειρά από όμορφα φορέματα, είναι μια υπενθύμιση ότι η υψηλή ραπτική μπορεί ακόμα να εμπνέει, να προκαλεί και να συγκινεί πέρα από την αισθητική. Μέσα σε μια εποχή που συχνά μοιάζει να υποτάσσει τη δημιουργία στους αλγόριθμους και τα trends, ο Roseberry θύμισε ότι η μόδα μπορεί να είναι εμπειρία, ψυχολογία, συναίσθηση.
Πηγές: W Magazine, Elle Decor, Harper’s BAZAAR
Φωτογραφία: Schiaparelli
Ακολούθησέ μας στο Instagram για να μαθαίνεις γρήγορα τα νέα που σε ενδιαφέρουν!