Για την Irene Parginos ο έλεγχος δεν σημαίνει πάντα περιορισμός, αλλά και ασφάλεια. Όταν όμως αυτός εμποδίζει τη δημιουργική της διαδικασία και την προσωπική της έκφραση, τότε τον αφήνει να χάνεται. Η Δανογροιλανδοελληνίδα καλλιτέχνιδα μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο της επίσημο ελληνόφωνο single, με τίτλο «Medusa». Με αυτό το κομμάτι ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη διαδρομή της, όπου η γλώσσα γίνεται εργαλείο πιο άμεσης σύνδεσης με το συναίσθημα και την εμπειρία. Με επιρροές από διαφορετικούς μουσικούς κόσμους και μια βαθιά εσωτερική ανάγκη για αυθεντικότητα, η Irene Parginos συνεχίζει να εξερευνά τα όρια ανάμεσα στον έλεγχο και την ελευθερία, θέτοντας στο επίκεντρο τη φωνή της και την προσωπική της αλήθεια.
Για τον έλεγχο μας μίλησε και ο Βασίλης Βηλαράς.
Η Irene Parginos γράφει στο OZON:
Φαίνεται ότι ο έλεγχος κάποιες φορές με κρατάει ήρεμη. Βάζει τα πράγματα σε μία σειρά και με βοηθάει να τα αντέχω. Δεν είναι πάντα εχθρός μου. Είναι και αυτό που με κρατά όρθια, που μου δίνει δομή, που με βοηθά να συνεχίζω. Αλλά έγινε πρόβλημα για εμένα, όταν σταμάτησα να τον αμφισβητώ. Όταν δεν τον κοιτούσα από απόσταση, για να δω αν ακόμα με εξυπηρετεί ή αν απλώς με κρατά ασφαλή από κάτι που φοβάμαι να αντιμετωπίσω. Και ναι, υπήρξαν φορές που ήταν αυτό που ήθελα να πετάξω από πάνω μου.
Άρχισε να σφίγγει σαν δεύτερο δέρμα. Όσο με ηρεμούσε, τόσο με «μίκραινε». Έχω περάσει φάσεις που το σώμα μου άλλαζε χωρίς άδεια. Τίποτα δεν έμενε σταθερό – και κάπου εκεί, ο έλεγχος έγινε εμμονή. Σκέψεις-επαναλήψεις, πολλές «συμβουλές» που έγιναν κανόνες. Το είπα discipline, το έντυσα σαν επιλογή. Στην ουσία ήταν συμμόρφωση. Αυτοδιαγραφή με καλή αισθητική. Και όσο εξαφανιζόμουν, τόσο πιο «έτοιμη για επιτυχία» με έβρισκαν. Μια βιομηχανία που σου μαθαίνει να κόβεσαι στα μέτρα της και να το λες εξέλιξη.
Control πάνω στο control, μέχρι που το σώμα μου σταμάτησε να συνεργάζεται. Με καθήλωσε για μήνες. Όχι από αδυναμία, αλλά από υπερβολική πειθαρχία που έγινε βία. Κι εκεί κατάλαβα κάτι που δεν χωράει σε κανένα «success story»: όταν προσπαθείς τόσο σκληρά να ελέγξεις το σώμα σου, στο τέλος σε ελέγχει εκείνο. Και δεν σε ρωτάει. Το κοντρόλ δεν σημαίνει απαραίτητα δύναμη, πολλές φορές είναι άμυνα.
Είμαι γυναίκα και έμαθα από νωρίς να κάθομαι σωστά, να μην πιάνω πολύ χώρο, να προσέχω το σώμα μου γιατί πάντα κάποιος το κοιτάζει. Να είμαι εκφραστική αλλά με μέτρο, σεξουαλική αλλά όχι υπερβολική και πρόστυχη για τα δεδομένα της κοινωνίας. Να ελέγχω τα πάντα πάνω μου, γιατί ελέγχομαι. Η αυτοπειθαρχία δεν είναι πάντα κομψή, δεν είναι πάντα καθαρή. Με έμαθε να λειαίνω τις γωνίες μου, μέχρι να μην «κόβω» κανέναν. Χρόνο με τον χρόνο, γνώριζα τον εαυτό μου ξανά και ξανά. Στην πραγματικότητα, είδα πως δεν με ενδιαφέρει η αποδοχή, αν κοστίζει την αλήθεια μου.
Προτιμώ την ασυνέπεια, το ρίσκο, τις στιγμές που μπορώ να μην είμαι προβλέψιμη. Η ελευθερία αυτή δεν είναι κάτι που απέκτησα εύκολα. Πάντα «χαλάς» κάτι για να τη βρεις. Κάθε φορά.
Στη μουσική ξεκίνησα ακούγοντας από πολλούς πως πρέπει να μην είμαι χαοτική ή απρόβλεπτη. Να έχω συνοχή. Αλλιώς θα με «διαβάζουν» λάθος πριν καν ανοίξω το στόμα μου. Ένα κοντρόλ που γράφτηκε πάνω μου πριν ακόμη ξεκινήσω. Μέχρι σήμερα, ευτυχώς για εμένα, δεν κατάφερα να περιοριστώ. Όμως, κάποιες φορές, μπήκα στη διαδικασία να δοκιμάσω αυτές τις «φόρμες», για να δω αν θα τις άντεχα.
Το να είμαι πιο αποδεκτή, πιο λειτουργική, πιο ήσυχη για τους άλλους. Όχι. Αποζητώ να αφήνω χώρο για αυτό που θα με δυσκολέψει, γι’ αυτό που δεν γνωρίζω να διαχειριστώ. Βρίσκω γοητεία και νόημα στο να επιτρέπω στη φωνή να ραγίζει, στον ρυθμό να καθυστερεί. Στο να αλλάξω τα μουσικά μου μοτίβα και στο να μην επιτρέπω τις σκέψεις και τις απόψεις τρίτων να με ντύνουν και να με καθορίζουν.
Εκεί, νιώθω ότι χαλαρώνω το κράτημα. Είναι μια μικρή πράξη αντίστασης απέναντι σε όλους αλλά και σε εμένα. Το μόνο control που με ενδιαφέρει πια να έχω είναι να μπορώ να διαλέγω πότε κρατάω και πότε αφήνω τον έλεγχο να χάνεται.
Το single «Medusa» της Irene Parginos κυκλοφορεί από τη Sky Vector Music. @ireneparginos
Φωτογραφία: Stefanos Oikonomakis · Styling: Christos Pantelidis.
Από την έντυπη έκδοση του OZON 136, με κεντρικό θέμα το «Control».