Cinema Chic

5 ταινίες του Federico Fellini που είναι ωδή στη μόδα

Το 2020 είναι έτος αφιερωμένο στον Ιταλό σκηνοθέτη και σεναριογράφο, Federico Fellini, που κλείνει 100 χρόνια από τη γέννησή του. Το στυλ των ταινιών του Fellini ήταν ιδιαίτερο, και αποτελούσαν ύμνο στην ιταλική μόδα, αλλά και αστείρευτη πηγή έμπνευσης για τους μετέπειτα σχεδιαστές.

Οι ταινίες του Federico Fellini είναι γνωστές για το ξεχωριστό τους στυλ, που συνδυάζει τη φαντασία με μπαρόκ εικόνες δοσμένες με μια πιο γήινη μορφή. Αυτή η εκκεντρικότητα, αν θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε, των ταινιών του υπήρξε έμπνευση και για πιο σύγχρονους σκηνοθέτες όπως οι Tim Burton, Emir Kusturica, Terry Gilliam και David Lynch.


Ο Fellini πάντα τόνιζε τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραματίζουν τα ρούχα σε μια ταινία. “Μην ξεχνάτε ότι τα κουστούμια, όπως και τα όνειρα, είναι μια συμβολική επικοινωνία,” έλεγε ο Ιταλός σκηνοθέτης του οποίου το έργο, τις δεκαετίες των 1950 και 1960, αποτέλεσε σταθμό για τον ιταλικό, αλλά και τον παγκόσμιο κινηματογράφο με ταινίες όπως La Strada, I Vitelloni,   και La Dolce Vita. Oι ταινίες του Fellini βασίστηκαν πολύ στον σχεδιασμό των κοστουμιών και ο ίδιος συνεργάστηκε με μία πληθώρα ταλαντούχων σχεδιαστών για τη δημιουργία ρούχων που όχι μόνο θα αποτελούσαν μοναδικά παράδειγματα υψηλής ραπτικής, αλλά θα βοηθούσαν και στην καλύτερη αφήγηση των ταινιών του.


Πολλά από τα κοστούμια των ταινιών του Fellini ενέπνευσαν, και συνεχίζουν να εμπνέουν, μεγάλους σχεδιαστές μόδας, όπως τους Karl Lagerfeld, Tom Ford, Miuccia Prada, Dolce & Gabbana και Jeremy Scott, για τη δημιουργία συλλογών τους. 

Οι 5 ταινίες που ακολουθούν αποτελούν ωδή στον σαγηνευτικό, αλλά και τον υπέροχα υπερφίαλο χαρακτήρα της μόδας.

  1. La Dolce Vita (1960)
    Η ταινία που έκανε τον Fellini διάσημο και χάρισε το Όσκαρ Καλύτερου Κοστουμιού, στον Piero Gherardi, σκηνογράφο και ενδυματολόγο. Ο γοητευτικός Marcello Mastroianni υποδύεται έναν αρθρογράφο σε κουτσομπολίστικη εφημερίδα σε μία αναζήτηση υλικού για την στήλη του, στην Ρώμη. Τα ιταλικά καλοραμμένα κοστούμια, τα πουκάμισα συνδυασμένα με τις ιδιαίτερα διακοσμημένες μανσέτες, και τα Persol γυαλιά ηλίου συνθέτουν το τότε πρότυπο της ανδρικής κομψότητας. Τα cat-eye γυαλιά της ηθοποιού Anouk Aimée, που υποδύεται μία πλούσια θεατρίνα της εποχής, αποτέλεσαν έμπνευση για τα Anouk γυαλιά ηλίου του Tom Ford. Επίσης, η Anita Ekberg είναι μία από τις πιο κομψές και αισθησιακές παρουσίες της ταινίας. Η σκηνή μέσα στην Fontana di Trevi, μοναδική!

  2. (1963)
    Σε αυτή την ταινία, ο Gherardi ξανακερδίζει το Όσκαρ Καλύτερου Κοστουμιού. Αυτή τη φορά, ο Fellini παρουσιάζει έναν σκηνοθέτη που βρίσκεται σε κρίση. Τον πρωταγωνιστή της ταινίας, Guido Anselmi, τον υποδύεται πάλι ο Mastroianni, αλλά εδώ τα ρούχα του ηθοποιού δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι το ιδιαίτερο, σε αντίθεση με τα ρούχα των γυναικείων χαρακτήρων που είναι άκρως μοναδικά. Σε αυτήν την καθηλωτική ιστορία, ένας άνδρας διχάζεται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, μεταξύ της πραγματικότητας και της φαντασίας. Μια μεγάλη ποικιλία συνόλων, από γυναικεία κοστούμια, χρησιμοποιείται για να τονίσει τις διαφορές των χαρακτήρων. Κομψά ταγιέρ και πέρλες προσδίδουν κύρος στην σεμνή σύζυγο του σκηνοθέτη, Luisa (Anouk Aimée), ενώ κουρελιασμένα ρούχα τονίζουν τον ατίθασο χαρακτήρα της πόρνης, La Saraghina (Eddra Gale).

  3. Juliet of the Spirits ( Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων, 1965)
    Η ταινία ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία του Fellini. Με πρωταγωνίστρια τη σύζυγό του, Giulietta Masina, που υποδύεται μία “προδομένη σύζυγο της οποίας η αδυναμία να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα την οδηγεί σε ένα παραισθησιογόνο ταξίδι αυτοανακάλυψης,” όπως αναφέρει η Criterion Collection. Η ταινία είναι ένα “καλειδοσκόπιο ονείρων, πνευμάτων και αναμνήσεων”. Για άλλη μια φορά, ο Fellini συνεργάζεται με τον Gherardi για τα σκηνικά και τα κοστούμια της ταινίας. Ο Gherardi ανταποκρίνεται στην πρόκληση της Technicolor και προσαρμόζει, με πρωτοφανές γούστο, το καστ στολίζοντάς το με εντυπωσιακά καπέλα, και προσθέτοντας πινελιές από σιφόν, τούλι, φτερά και μετάξι. Το αποτέλεσμα είναι μια οπτική πανδεσία χρωμάτων, που σατιρίζει την ιταλική εμμονή με τη μόδα.

  4. Fellini Satyricon (1969)
    “Ρώμη. Προ Χριστού. Μετά τον Fellini.” Αυτός ήταν ο υπότιτλος της  προσαρμογής της κλασικής ρωμαϊκής σάτιρας του Petronius, από τον Fellini. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης  χαρακτήρισε την ταινία ως sci-fi. Είναι η ιστορία δύο πανσεξουαλικών νεαρών στην αρχαία Ρώμη, “ο όμορφος λόγιος Encolpius και ο χυδαίος και ρωμαλέος φίλος του Ascyltus” αναφέρει η Criterion Collection.
    Το εκπληκτικό περίπλοκο σκηνικό της ταινίας και τα ευφάνταστα κοστούμια του Danilo Donati, ήταν ό,τι πιο παρακμιακό μπορούσε να παρουσιάσει ο Fellini. Υπέροχοι χιτώνες σε έντονα χρώματα του κόκκινου και του κίτρινου, χρυσά κοσμήματα με παραδοσιακά ρωμαϊκά χτενίσματα και το έντονο μακιγιάζ του Piero Tosi, εξασφαλίζουν μία μοναδική εμπειρία για το πώς θα ήταν μία φανταστική ρωμαϊκή εποχή στον πλανήτη Άρη.

  5. Fellini’s Casanova (Ο Καζανόβα του Fellini, 1976)
    Ο Καζανόβα του Fellini ήταν η 12η και ακριβότερη ταινία του. Γυρίστηκε στα στούντιο της Cinecittà, όπου ο σκηνοθέτης φαντάστηκε τη δική του εκδοχή για τη Βενετία του 18ου αιώνα. Τα υπερβολικά σκηνικά και κοστούμια (ευγενική προσφορά του Danilo Donati) βραβεύτηκαν με Όσκαρ. Μία αλλόκοτη ταινία που χρησιμεύει για να καταστρέψει τον μύθο που περιβάλλει τον διαβόητο Καζανόβα.
    Ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Donald Sutherland, παρουσιάζεται ως “ένα κερί γεμάτο σπέρμα”, με κουρεμένο ένα μεγάλο μέρος των μαλλιών του, ξυρισμένα φρύδια και με μία ψεύτικη μύτη και πηγούνι. Ο Καζανόβα θεωρεί τον εαυτό του μεγάλο μυαλό, αλλά τα φανταχτερά του κοστούμια, συμπεριλαμβανομένου ενός headpiece με κερία και μπότες πάνω από το γόνατο, τον καθιστούν γελοίο.  Στο εναρκτήριο και άκρως σουρεαλιστικό καρναβάλι, καλόγριες είναι ντυμένες με κόκκινο βελούδο και ψηλές γόβες ενώ το σκηνικό είναι σε παστέλ χρώματα με δαντελένιες λεπτομέρειες. Το 1977, ο Karl Lagerfeld αντλεί έμπνευση από αυτό το περίτεχνο σκηνικό για την συλλογή Casanova της Chloé, παρουσιάζοντας ογκώδεις σιλουέτες, φορέματα σιφόν και δαντέλες απλικέ.

Κεντρική εικόνα: Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων, @butchwaxvintage (Instagram)