Μπήκαμε στο τελετουργικό, ονειρικό σύμπαν του «Katadiki», του νέου single της VASSIŁINA και γνωρίσαμε καλύτερα μια από τις πιο ιδιαίτερες παρουσίες της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Με το νέο της single, η VASSIŁINA επιστρέφει πιο ωμή και ευάλωτη από ποτέ. Το κομμάτι βουτά στον πυρήνα της ενοχής, της θρησκευτικής φοβίας και της αυτοκαταστροφής, για να καταλήξει στη συλλογικότητα ως πράξη επιβίωσης. Μιλώντας στο Ozon, η avant-pop καλλιτέχνιδα ξεδιπλώνει τη διαδρομή της από τα πρώτα βιωματικά τραγούδια μέχρι τις μεγάλες ευρωπαϊκές σκηνές, εξηγεί γιατί για εκείνη η τέχνη είναι πάντα political και αποκαλύπτει το οπτικό σύμπαν πίσω από το Katadiki. Το Ozon εξασφάλισε, μάλιστα, αποκλειστικές BTS φωτογραφίες από τα γυρίσματα του κλιπ, που φωτίζουν τη σκοτεινή, τελετουργική πλευρά του project.
Πότε ένιωσες για πρώτη φορά ότι θες να ασχοληθείς με την μουσική επαγγελματικά;
Από πολύ μικρή τραγουδούσα και έγραφα τα δικά μου κομμάτια. Για χρόνια νόμιζα ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός σε musical, γιατί πάντα με τραβούσε η κίνηση, η δραματουργία μέσα στο τραγούδι και η θεατρικότητα. Μεγαλώνοντας όμως κατάλαβα ότι δεν μου ταιριάζουν οι εντολές και η πειθαρχία που απαιτεί αυτός ο χώρος. Το τραγούδι και το songwriting για μένα είναι πιο punk, πιο ελεύθερα, πιο ωμά, πιο αληθινά. Εκεί νιώθω ότι μπορώ να υπάρχω χωρίς φίλτρα.
Με τι μουσική μεγάλωσες;
Οι γονείς μου άκουγαν πολύ jazz, classic rock αλλά και disco. Γενικά είχα πολλά αγγλόφωνα ακούσματα και ήμουν τυχερή που οι ίδιοι πήγαιναν σε συναυλίες. Βέβαια η μεγάλη μου αγάπη ήταν η pop και τα musical μέχρι την εφηβεία, μετά σαν έφηβη ανακάλυψα την πιο indie και post punk σκηνή.
Τι σε εμπνέει στη μουσική σου;
Γενικά γράφω πάντα βιωματικά. Οι σχέσεις, το σώμα, η ψυχική υγεία, το τραύμα. Κάθε ψυχοθεραπευτική μου φάση καθρεφτίζεται στα κομμάτια μου.
Έχεις τραγουδήσει σε μεγάλες συναυλίες με καλλιτέχνες όπως οι Kadebostany. Τι έχεις μάθει από αυτή την εμπειρία και πώς επηρεάζει τη δική σου εξέλιξη;
Γενικά ήταν απίστευτο σχολείο και αντιμετώπισα μεγάλες μου φοβίες. Όπως το αν είμαι ικανή να καταφέρω σωματικά και φωνητικά ένα μεγάλο tour. Ότι τα πάντα είναι skills και χτίζονται με πειθαρχία, δουλειά και οργάνωση. Μαθαίνεις πως να μη σε σπας αλλά και να μπορείς να ανταπεξέλθεις στις απαιτήσεις ενός μεγάλου stage και τουρ.
Πρόσφατα συνεργάστηκες και με την Tamta στο Fever Ride, πώς προέκυψε αυτή η μουσική συνάντηση;
Νομίζω πολύ φυσικά. Είμαι στο ίδιο label της στην Kiki Music, την θαυμάζω σαν artist και όλο το vision της και υπήρχε από την αρχή αμοιβαία εκτίμηση. Ένιωσα ότι ταιριάζουμε πολύ αισθητικά και ενεργειακά. Δεν ήταν «feat για το feat», ήταν όντως μια πολύ όμορφη συνάντηση. Όταν έγραψα το κομμάτι απλώς άκουγα την φωνή της σε αυτό.
Με ποιον καλλιτέχνη θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον;
Αχ μου αρέσει πολύ η Pandora τελευταία νιώθω ότι έχει πολύ φρέσκο ήχο. Όπως και η Aeon. Γενικά η femme rap/trap έχει να δώσει πολλά! Και φυσικά λατρεύω ολα τα artists που είναι επίσης στη Kiki.
Σε άλλα νέα, Ήχος, Ταυτότητα και Ελευθερία: Η Aeon όπως δεν την έχεις ξανακούσει.
Μόλις κυκλοφόρησε το «Katadiki», το νέο σου single. Τι σε ενέπνευσε να δημιουργήσεις ένα τόσο ονειρικό και συμβολικό κομμάτι;
Το «Katadiki» ξεκίνησε σαν ερωτικό κομμάτι, αλλά στην πορεία άλλαξε ο συμβολισμός του
μέσα μου. Κατάλαβα ότι τελικά δεν μιλάει για ένα πρόσωπο, μιλάει για την αυτοκαταστροφή. Συνειδητοποίησα ότι για μένα η αυτοκαταστροφή, η ενοχή, οι ιδεοψυχαναγκαστικές σκέψεις και πολλές εσωτερικές συγκρούσεις είναι κατάλοιπα θρησκευτικής φοβίας, έχοντας μεγαλώσει σε ένα βαθιά θρησκευόμενο περιβάλλον. Και άρχισα να αναρωτιέμαι πόσες από τις επιλογές που κάνουμε στη ζωή είναι πραγματικά δικές μας και πόσες είναι κοινωνικά και υπαρξιακά φορτία που κουβαλάμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε.
Είναι σαν να ψάχνεις σωτηρία και τελικά να βρίσκεις τιμωρία. Και όταν σταματάς να πιστεύεις σε ένα «θεϊκό» πρόσωπο, συχνά απλώς μεταφέρεις αυτό το σχήμα σε κάτι άλλο ή σε κάποιον άλλο άνθρωπο. Όταν όμως η ίδια η πίστη έχει χτιστεί πάνω στον φόβο και την τιμωρία, τότε και οι επιλογές μας δύσκολα μπορούν να είναι πραγματικά ελεύθερες, καταλήγουν συχνά ασυνείδητες ή αυτοκαταστροφικές.
Το «Katadiki» μιλάει για το πού ακουμπάμε τελικά τη δύναμή μας, έξω από εμάς ή μέσα μας; Και για μένα είναι και το προσωπικό μου ταξίδι να αρχίσω να τη βρίσκω σε άλλες θηλυκότητες, στη συλλογικότητα και να σταματήσω να ζω μια ζωή γεμάτη φόβο.
Όπως και τα υπόλοιπα project σου, το νέο κλιπ του “KATADIKI”έχει ένα πολύ έντονο οπτικό στοιχείο. Πόσο σημαντικό είναι για σένα η εικόνα να “μιλάει” μαζί με τη μουσική;
Για μένα είναι αλληλένδετα. Πάντα ένιωθα ότι ένα μόνο μέσο δεν φτάνει για να εκφράσω όλα όσα θέλω να πω, όπως πολλές φορές νιώθω ότι ούτε ο προφορικός λόγος μου αρκεί. Σκέφτομαι και γράφω με εικόνες. Ο ήχος και το visual εκφράζουν διαφορετικά κομμάτια του ίδιου κόσμου, αλλά μόνο μαζί παίρνεις ολόκληρη την εικόνα. Εκεί καταλαβαίνεις πραγματικά το σύμπαν ενός artist.
Σε ενδιαφέρει να προκαλείς μέσα από κάθε σου δημιουργία;
Δεν με ενδιαφέρει όχι. Δεν το κάνω σκόπιμα δηλαδή. Με ενδιαφέρει να κάνω πράγματα που με εκφράζουν. Τώρα η τέχνη είναι political πάντα και σε βάζει να σκεφτείς, αν κάποιους τους προκαλεί η φωνή μας, δικό τους πρόβλημα.
Με το «Katadiki» να προαναγγέλλει τον νέο σου δίσκο και την ευρωπαϊκή περιοδεία, τι μπορεί να περιμένει το κοινό από αυτή τη νέα φάση της καριέρας σου;
Αυτή τη στιγμή είμαι σε τουρ με τον Pan Pan. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη και ευγνώμων που θα τον ανοίξω σε τόσες μεγάλες sold out συναυλίες στην Ευρώπη. Γενικά είμαι πολύ περήφανη για τον Παναγιώτη που έχει φτάσει τόσο ψηλά.
Ο νέος δίσκος μου, που αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο, θα είναι πιο εξωστρεφής, στα ελληνικά και αρκετά προσωπικός. Θα λέγεται «i.par.ksia.ko».
Φωτογραφίες: Πάνος Τσομάκος
Ακολούθησέ μας στο Instagram για να μαθαίνεις γρήγορα τα νέα που σε ενδιαφέρουν!